"Dzik jest dziki, dzik jest zły...", czyli w wolnych chwilach

Na Mazurach wiosna pełną gębą. Powiedziałabym nawet, że wczoraj odwiedziło nas lato. :) Z tej okazji próbuję obcować z naturą jak najwięcej. Zapach mchu, mokrej ziemi i wody przywodzi na myśl wiele wspomnień.... Również tych z dzieciństwa. Zatem możliwie najwięcej spaceruję, siadam na trawie i cieszę się cudownymi okolicznościami przyrody.

Ostatnio odwiedziliśmy kolejne zaczarowane miejsce..... Wydawało się jakbyśmy byli gdzieś w okolicach Rivendell albo innej Tolkienowskiej puszczy... 

Woda szemrała, a my upajaliśmy się widokiem i dźwiękami....

Z uwagi na coraz bardziej wszechobecne ciepełko, coraz częściej odwiedzam koniki z pobliskiej stajni. Tu jeszcze z zimowym futerkiem...;)

A na koniec ciekawostka dla tych, dla których mazurski, dziki zwierz jest niczym krasnoludki, tj. spotkać go to istny cud.

Oto Gucio, najprawdziwszy z najprawdziwszych mały dziczek.

Czyż nie uroczy???? A jakie ma rzęsyyy... ;).

Jest przesłodki i z tego co wiem lubi sypiać w...... łóżku :).

Ciekawe co będzie jak urośnie???

A jakie Wy znacie zaczarowane miejsca w Polsce godne polecenia?

Pa!